Od wielu lat nasze przedszkole popularyzuje wśród rodziców i dzieci wiedzę o prawach dziecka. Corocznie ,we współpracy z UNICEF, organizujemy Dzień Praw Dziecka w ramach, którego odbywają się zajęcia dydaktyczne ,konkursy, warsztaty, akcje charytatywne ,związane z tą tematyką. Przekazujemy Państwu kolejne ciekawe informacje, o których warto wiedzieć.

Każdemu dziecku przysługują prawa dziecka tak, jak każdemu dorosłemu prawa człowieka. Prawa dziecka są naturalną konsekwencją praw człowieka.

Praw tych nikt nie może dziecka pozbawić. Prawa dziecka nie wchodzą w konflikt z prawem rodziców do wychowania dzieci zgodnie z ich wartościami i światopoglądem pod warunkiem, że nie dochodzi do sytuacji niebezpiecznych, groźnych dla dziecka lub niezgodnych z prawem: zaniedbania, krzywdzenia, zmuszania do pracy zarobkowej, unikania obowiązku szkolnego.

Najczęściej to rodzice lub opiekunowie reprezentują dziecko przed organami państwa jako pierwsi zgłaszają łamanie jego praw. Dziecko, które zna swoje prawa jest w stanie świadomie z nich korzystać.

Znajomość swoich praw umożliwia obronić się dziecku przed przemocą, krzywdzeniem, dyskryminacja. Wie, że ma do tego prawo i, że są instytucje, które powinny mu pomóc.

Prawa i obowiązki dziecka, to dwie odrębne rzeczy. To, że dziecko ma prawa nie zależy od tego czy wykonuje swoje obowiązki czy nie-chociaż powinno się od niego tego wymagać.

Historia praw dziecka nie jest zbyt długa. Dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku w świadomości ludzi ukształtowało się przekonanie, że dziecko potrzebuje wyjątkowej troski o opieki. Stopniowo w różnych krajach powstawały organizacje chroniące dzieci i walczące w imię ich praw.

Po raz pierwszy Prawa Dziecka zapisano w Deklaracji Genewskiej z 1924 roku jednak najważniejszym dokumentem określającym prawa dziecka jest Konwencja o Prawach Dziecka potoczne nazywana konstytucja praw dziecka. Została uchwalona 20 listopada 1989 roku przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych. Wszystkie 192 kraj, które zdecydowały się ratyfikować ten dokument, zobowiązały się do respektowania i realizowania jego zapisów. Polska uczyniła to w 1991 roku.

Status ten został oparty na następujących założeniach:

  • dziecko jako istota ludzka wymaga poszanowania jego tożsamości, godności i prywatności:
  • dziecko jest samodzielnym podmiotem i ze względu na swoją niedojrzałość psychiczną i fizyczną wymaga szczególnej opieki prawnej:
  • rodzina jest najlepszym środowiskiem wychowania dziecka:
  • państwo powinno wspierać rodzinę a nie wyręczać w jej funkcjach.

Prawa zawarte w tym dokumencie zebrane są w trzech kategoriach:

  • Zapewnienia– dziecko ma niezaprzeczalne prawo do życia, dostępu do pewnych dóbr i świadczeń  ( imienia, nazwiska, obywatelstwa, opieki zdrowotnej, edukacji, odpoczynku, zabawy, opieki nad sierotami i osobami niepełnosprawnymi)
  • Ochrony – dziecko ma prawo do ochrony przed szkodliwymi działaniami i praktykami    ( zaangażowania w działania wojenne, handlowego i seksualnego wykorzystywania, fizycznej i psychicznej przemocy wobec dziecka ), prawo do życia w rodzinie, jeśli jest to zgodne z jego najlepszym interesem, prawo do wzmacniania kontaktów z obojgiem rodziców w przypadku separacji,
  • Uczestnictwa– prawo dziecka do bycia wysłuchanym przy podejmowaniu decyzji dotyczących jego życia

Konkretyzacja dotyczących praw dziecka zwarta jest w wielu aktach ustawodawczych. Do najważniejszych należą:
Kodeks Cywilny,
Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy,
Kodeks Karny,
Kodeks Pracy, Ustawa o systemie Oświaty.

Określone są w nich prawa dziecka do:

1. akceptacji takim, jakie jest;

2. nauki przez zabawę;

3. aktywnej dyskusji z dziećmi i dorosłymi;

4. szacunku siebie i innych;

5. zabawy i wyboru towarzyszy zabawy;

6. wypowiadania swoich uczuć i myśli;

7. niepowodzeń i łez;

8. badania i eksperymentowania różnych doświadczeń;

9. radości i szczęścia;

10.tajemnicy;

11.własności;

12.spokoju i samotności, gdy tego chce;

13.snu i wypoczynku jeśli jest zmęczone;

14.jedzenia i picia , gdy jest głodne i zmęczone;

15.posiadania osób odpowiedzialnych i zaangażowanych, do których może się zwrócić;

16.otoczenia różnorodnego , bogatego w bodźce i poddające się procesom twórczym;

17.fantazji i własnych światów;

18.pomocy i ochrony przy pokonywaniu przeżyć wywołanych przemocą;

Warto znać swoje prawa. Należy jednak pamiętać, że inni też je mają.

Pamiętajmy, że oprócz  praw – dziecko ma również swoje obowiązki.

Są to:

1. przestrzeganie zawartych umów;

2. dbanie i szanowanie cudzej własności, nie niszczenie jej;

3. nie urządzanie niebezpiecznych zabaw w sali, podczas zajęć i posiłków;

4. nie przeszkadzanie innym w nauce ,pracy i w zabawie;

5. utrzymywanie porządku w swoim najbliższym otoczeniu (sali, szatni, łazience, zabawkach);

6. aktywny udział w zajęciach dydaktycznych i zabawach ruchowych, nauki wierszyków   i piosenek,

7. dbanie o higienę osobistą oraz o czysty, schludny i estetyczny wygląd;

8. szanowanie siebie i innych;

9. używanie słów Proszę, Przepraszam, Dziękuję, Dzień dobry, Do widzenia;

10. zgłaszanie wszelkie dolegliwości;

11. zgodne współdziałanie w zespole

12. dzielenie się zabawkami i pomocami dydaktycznymi.

PROŚBY DZIECKA DO RODZICÓW:

  • Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się
    domagam,. To tylko próba sił z mojej strony
  • Nie bój stanowczości. Właśnie tego potrzebuję- poczucia bezpieczeństwa.
  • Nie rób ze mnie większego dziecka niż jestem. To sprawia, że przyjmuję postawę głupio Dorosłą
  • Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko Ty możesz mi pomóc zwalczyć zło, póki
    jest to jeszcze możliwe.
  • Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne.
    O wiele bardziej przejmuje się tym, co mówisz, gdy rozmawiamy w cztery oczy.
  • Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze nauczyć się rzeczy bolesnych i
    nieprzyjemnych.
  • Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że Cię nienawidzę. To nie Ty jesteś moim
    wrogiem lecz Twoja miażdżąca przewaga.
  • Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je,
    Żeby zwrócić na siebie Twoją uwagę.
  • Nie zrzędź. W przeciwny razie muszę się przed tobą bronić i robię się głuchy.
  • Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic z tego
    wszystkiego nie wychodzi.
  • Nie zapomnij, że jeszcze trudno mi precyzyjnie wyrazić myśli. To dlatego, że zawsze
    się rozumiemy.
  • Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do
    kłamstwa.
  • Nie bądź niekonsekwentny. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moja wiarę w Ciebie.
  • Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę Cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast
    prosić Cię o wyjaśnienie ? poszukam ich gdzie indziej.
  • Nie wmawiaj mi, że lęki są głupie. One po prostu są.
  • Nie rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na twój temat byłaby nie do zniesienia.
    Nie wyobrażaj sobie, że przepraszając mnie stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem
    podziękować miłością.
  • Nie zapomnij, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój
    sposób na życie, więc przymknij na to oczy.
  • Nie bądź ślepy i przyznaj, że ja tez rosnę. Wiem jak trudno dotrzymać mi kroku w tym
    galopie, ale zrób, co możesz , żeby Nam się udało.”